« تحفه ي رباب »


رسيد اسب و … پايي كه در ركاب نداشت
سوار زخم كه افتاد ، التهاب نداشت 
اگر چه فاصله كم بود ، تا غروب كند                  
شكست فاصله هايي كه حرف ناب نداشت
صلات ظهر بر آمد ، ـ دوباره تيغ كشيد ـ            
نرفت از نظر و … هيچ هم شتاب نداشت  
به روي دامن مادر « سكينه » اشك نريخت            
و خون ديده ، كه آرام … آفتاب نداشت
براي تشنگي آب بود ، گريه نكرد …                     
گلوي كوچك « اصغر » دو قطره آب نداشت
صداي هق هق باران به آفتاب رسيد                 
براي گريه نكردن زمانه تاب نداشت
سكوت كرد ترك هاي دشت را … بانو !             
و فرض كرد كه … كه آسمان جواب نداشت
ميان آتش خونريز ، پاي داغ نشست …                 
كه بعد داغ حسين … گريه ، خون ، حجاب نداشت
گريست روي هياهاي مرده ، ياد آورد ؛                
ـ دو غنچه داشت كه از تازه گي نقاب نداشت
كنار نعش خودش خم نشد كه بردارد               
گل سپيد دو گيسوش … پيچ و تاب نداشت
كوير سوخته از شرم سرخ شد ، از ترس …                  
ولي به جز تف خون ، تحفه اي « رباب » نداشت


/ 1 نظر / 18 بازدید